Woensdag 2 mei 2012 vindt in het historisch centrum van La Roche-en-Ardenne de eerste editie plaats van de Benelux Run. De Benelux Run is een unieke internationale estafetteloop en zal door de landen België, Groothertogdom Luxemburg en Nederland gaan. Teams van estafettelopers lossen elkaar zonder ophouden dag en nacht af. Zij volgen een parcours op kleine maar goed beloopbare wegen.
Ook ik ga de uitdaging aan om 4 dagen, 810 kilometer, door de Benelux te rennen. Uiteraard ga ik niet alleen rennen. Nee, ik ga samen met nog 11 lopers en 2 verzorgers, die allen actief zijn geweest bij het project Wheel of Energy, de uitdaging aan. Het zal een unieke ervaring worden die ons hardlopend door 3 landen leidt. De samenstelling van onze loopgroep is zeer divers, maar we hebben naast het hardlopen één ding gemeen, ons hart zit op de juiste plaats! En gezien we ons eigenbelang tijdens deze loop ondergeschikt maken, moet het project volgens Richard dan ook geheel slagen.
Eerste meeting: op 7 januari was er een meeting met de organisatie van de Benelux Run gepland. Helaas is deze meeting door de organisatie afgeblazen. Maar ondanks dit alles, ging onze eigen team meeting wel door. We hebben, tijdens een hele gezellige meeting in Wassenaar, op hoog niveau ons plan van aanpak neergezet. Het belangrijkste onderwerp voor ons was het bepalen van ons loopdoel. De Benelux Run loopt voor de volgende goede doelen; Unicef, fonds gehandicaptensport, het Rode kruis en de Hartstichting. Op zich hele mooie doelen om voor te lopen. Maar wij hebben met onze lopers de doelen van Richard Bottram in ons hart gesloten. Ons doel voor deze loop is zoveel mogelijk geld op te halen voor de professionalisering van vrijwilligers die psychosociale ondersteuning verlenen aan mensen met kanker en hun dierbaren.
Mijn werkgever, VolkerRail, heeft een groot deel van 
mijn opgehaalde sponsorbedrag verdubbeld! Dat is wel even goed nieuws, toch. Na aanleiding van de verdubbeling-actie, komt er in de aankomende editie van ons personeelsblad een interview met mij over onze loop! Op 13 maart zijn er door Jan Schot fotografie foto’s gemaakt voor bij het interview. Ik had zelf een leuke locatie uitgezocht, een boeren landweggetje door een weiland aan het spoor, een heel mooi stukje natuur, zo uit mijn hardloop omgeving getrokken! Jan heeft zeker een 200 foto’s geschoten. Hierboven een van de vele plaatjes!
Teamtraining:
Op 17 maart hebben we onze eerste (en enige) gezamenlijke duurloop gelopen, iets waar ik nu nog van na geniet. Het team was nagenoeg compleet, alleen Perry kon helaas door omstandigheden niet aanwezig zijn. Wat mooi was om te zien is dat ‘oude’ gesprekken zo werden opgepakt, alsof we al jaren lang hechte vrienden zijn! Top gewoon.
Samen met Ralph en Paula hebben deze unieke trainingsloop georganiseerd. De loop zijn we gestart vanaf de tartanbaan van atletiekvereniging AV Suomi. Maar, omdat we het motto ‘keep it simple’ hebben, gingen we alleen met 2 personenwagens, de fietsen zijn niet meegegaan. En omdat de route toch gewezen moest worden, hebben Paula en ik er een lange duurloop van gemaakt, beide een dikke 40k route wijzen…..
De eerste route liep van Driehuis, via de sluizen van IJmuiden, Beverwijk, Heemskerk en Castricum, naar Alkmaar, een dikke 38km. In Alkmaar hebben we, bij Ralph thuis, heerlijk geluncht. De tweede route was ongeveer 40km lang en heeft ons vanuit Alkmaar en Zaanstad, via veel polderlandschap en pontje Buitenhuizen, richting Driehuis geleid.
Eigenlijk heeft iedereen op- of boven zijn kunnen gepresteerd, de kracht van de groep was dan ook zeker aanwezig! Na de trainingsloop hebben we bij atletiekvereniging AV Suomi lekker gedoucht en uiteraard lekker nagezeten. Het was een mooie loop, welke een goed gevoel voor het ‘echte werk’ achter laat.
Nog een paar dagen, dan gaan we los. Afgelopen week hebben we nog een laatste vergadering gehad, even de laatste puntjes doorgenomen. En ja, op zich was dat wel nodig. De samenstelling van de groep is jammer genoeg iets gewijzigd. Onze chauffeur , Joke, heeft zware rugproblemen en er is één loper afgevallen. Balen, maar we moeten verder. Gelukkig was er al snel een nieuwe loper gevonden en onze geblesseerde loper als chauffeur gebombardeerd! Joke, beterschap!
Verder heeft de organisatie nog al wat stof doen opwaaien. Eerst werden de basiskampen versoberd, de route een aantal maal aangepast en zo links en rechts nog wat aanpassingen gemaakt nadat de routeboeken waren geprint… Het is maar goed dat we een hecht team hebben, we zullen elkaar nog wel nodig hebben tijdens deze survivaltocht. Wel gaat de organisatie een extra GPS leveren. Zowel de fiets als de auto worden met GPS uitgevoerd, dat is fijn. Uiteraard hebben we ook nog het routeboek, maar dan als back-up, gewoon voor de zekerheid.
Dinsdag 1 mei, met het gehele team ‘Wheel Of Energy’ richting La Roche en Ardenne. Het is namelijk fijn om op de dag van het starten van een loop niet te ver te hoeven rijden, zeker niet als je ook nog eens 4 dagen en 3 nachten in de weer mag zijn. De eerste middag en avond hebben we met de hele groep heerlijk gegeten en gedronken (Guinniss in België, beter kan bijna niet). Het was wel een beetje vreemd dat we van de organisatie niet te horen konden krijgen waar en wanneer we onze startbescheiden konden ophalen. ‘Kom om 8.30uur maar naar de start, dan zie we het wel’, was een telefonische reactie. Maar tijdens het eten hoorde we van een ander team dat we deze bij de sporthal konden halen. Dus na het eten ook nog even bij de sporthal geweest om de startnummers, autostickers, GPS units en andere zaken op te halen.
Woensdag 2 mei, ging de BeneluxRun echt van start. Na het heerlijke en gezellige ontbijt richting de start. We zouden om 9:00uur starten, dus op tijd naar het plein. Tijdens het wachten hebben we ons kostelijk vermaakt. Gezien we voor het laatst met de hele groep waren, konden we nog even gezamenlijk lol maken. Maar even voor 9.00uur was het toch zover, we moesten starten. Wel jammer dat er eigenlijk weinig aandacht aan de start was besteed. Geen praatje van een voorzitter van één van de goede doelen, geen burgemeester of ander belangrijk ambtsbekleder… Jammer, maar het was nu eenmaal zo. Na wat foto’s genomen te hebben, een vette team-hug werden we weggeschoten en begon onze Beneluxrun. We hadden afgesproken om de eerste kilometers met z’n allen te lopen, een echt team gevoel.
Verder hebben we alle kilometers lekker gelopen. Zo elke 40-60km werd er van team gewisseld, dat liep goed. Wel was het navigeren op de fiets even wennen, maar na enkele minuten stoeien ging ook dat goed. Onze strategie was: met 2 man 6km afleggen, eentje fietsen en eentje rennen. Ik heb 4 dagen voornamelijk met Ralph gelopen. In eerste instantie liepen we 1½km en daarna wisselen, later om de hele kilometer. Gezien we de eerste nacht in de Ardennen liepen, hadden we besloten om met twee fietsen en één loper te starten, gewoon voor de veiligheid voor de loper. Maar man, wat is het fietsen in de Ardennen zwaar! Je liep veel sneller berg op dan dat je kon fietsen. We moesten regelmatig lopend, met de fiets aan de hand, omhoog!
Al met al waren het hele mooie dagen. Als ik elke dag zou moeten uitschrijven, dat heb ik web-ruimte te kort. Ik zal in bullets mijn (onze) ervaring verder weergeven:
- regen in de Ardennen is niet fijn, maar hoorde er gewoon bij
- midden in de nacht aankomen voor een gesloten camping
- een warme douche is erg lekker als je er even doorheen zit
- slapen in een tent waar je veldbedje in een 5cm diepe plas staat
- hele mooie routes door België, Luxemburg en Nederland
- een heel mooi bezoek aan het Toon Hermans Inloophuis te Maastricht
- heel veel emotie, plezier en lol gehad
- hele mooie momenten als beide teams elkaar op de route tegenkwamen
- ontbijt en lunch niet aan mij besteed (brood, brood, krentenbollen en candybars…)
- slapen op een veldbedje is niet aan mij besteed (2½uur in 3 nachten)
- lopen op een lege maag is lekker, ik heb geen moeite mee
- dat er soms teams ‘verdwijnen’, zelfs als ze maar 100m voor je lopen…
- er zijn heel veel wisselstrategieën, legale en minder legale…
- ontbijten met vrienden en hun familie op de boeren camping is geweldig!
- lunchen met het team, vrienden en familie is heerlijk
- de organisatie heeft een stempel op de loop gedrukt
- een massage van Joke doet goed en geeft benen rust
- dat onterecht hergroeperen is erg frustrerend
- sommige routes hadden niet geheel de juiste lengte
- de GPS units perfecte werkte, top!
- een compleet routeboek is zeker geen overbodige luxe, dank hier voor!
- 10km/uur gemiddeld is (te) langzaam, ook voor team Wheel of Energy
- 4 dagen zonder lenzen in is mogelijk, maar niet aan te raden
- de loop heeft een heel goed gevoel achter gelaten
- alleen kun je niets, maar samen kan je alles!
Al met al hebben we een hele mooie loop gelopen. Jammer dat de organisatie steken heeft laten vallen. Ik wil hier geen klaagzang van maken, maar er zijn toch wel wat flinke missers gemaakt (en dan druk in me zachtjes uit). Ik zie dit (nu) als leermomenten voor de organisatie. Wel moet ik ze lof geven over de route van de loop. Zeker 95% van de route was geweldig mooi. Sommige wegen waren ietwat smal, maar de omgeving maakte alles goed!
Achteraf ben ik blij dat ik deel mocht uitmaken van dit mooie team. Alleen door samen te werken, hebben we in 4 dagen en 3 nachten 810 kilometer afgelegd. Tijdens deze reis hebben we veel gelachen, maar ook onze zware, emotionele en wat moeilijke momenten gehad. Als ik terug denk aan onze 4 mei viering, kan ik mij geen mooiere herinneren, puur emotie! Jammer dat ons andere team het tegenovergestelde moest meemaken, een organisatie die ‘gewoon’ door ging, geen moment stilte in acht nam. Gelukkig hebben zij zelf wel hun moment genomen.
Als laatste dit. Na deze loop hebben de woorden van Richard Bottram “Wie bedankt wie” en “Alleen kan je niets, samen kan je alles” voor mijn nog meer waarde gekregen. Graag wil ik dan ook Harry, Arnoud, Chris, Christiaan, Paula, Ralph, Joke, Edith, Wilco, Josien, Arjan, Andre, Raymond en uiteraard Perry nogmaals van harte bedanken voor deze mooie dagen. Tevens wil ik onze supporters, familie, vrienden en sponsoren bedanken voor de support die wij echt nodig hebben gehad! Thanks voor deze BeneluxRun!
.
Kijk op onze team pagina voor meer verhalen en foto’s.
.
.
.
Sponsoring: Om voor de sponsoring de financiële zaken in goede banen te lijden, heeft Harry, onze teamcaptain, een nieuw rekeningnummer geopend. Als je een idee hebt dat er nog personen of bedrijven zijn die deze unieke loop willen sponsoren, laat me het als je blieft weten, maar natuurlijk ook als je zelf een bijdrage wilt doen! Financiële bijdragen kunnen worden overgeschreven op ING rekeningnummer 65.59.29.126 t.a.v. H.Brugman.
Twitter
Facebook
Email
LinkedIn
RSS
mooi verhaal. ik kan je aanraden om eens mee te gaan lopen met de roparun. Organisatie is perfect. (misschien soms wel te…)
lopen vanuit parijs of hamburg.
Groet
Jan
Jan, misschien ga ik dit wel eens doen…. wie weet!
Dikke proficiat en een prima samenvatting die perfect het dubbele gevoel weergeeft, ook bij team 28. En als avondteam – gestart om 21h45 – leek het soms alsof wij buiten het draaiboek van de organisatie vielen, wat eten en andere betrof. Maar tegelijkertijd doe ik mijn hoed af voor de vele vrijwilligers die dag en nacht toch hun best deden om de foutjes recht te zetten. Tot zover dat een dame/vrijwilligster in basiskamp 3 zelfs onze drank wilde betalen. We onthouden ook de prachtige stukken doorheen Lux. en de Ardennen, de streek van Maastricht en de harde wind in Nederland op het einde, en de kameraadschap onder teams!! Met team 27 en team 34 was het leuk om al es te jennen, maar de lol stond bij ons voorop. En over de Roparun: 2 x meegedaan en net het tegenoverstelde: prima organisatie maar barst uit zijn voegen: soms meer een circus onderweg.
Ja Ronny, het was absoluut een hele mooie tocht en zeker met een dubbel gevoel.
Enne, lopen in een circus…. Misschien is dit dan toch wel beter….
Ach Martin,
Wij van team 18 hebben wel genoten van de prachtige tocht door delen van de Benelux. En natuurlijk……….er waren wat oneffenheden (letterlijk en figuurlijk),
maar so wat ? Het hele evenement was volgens mij opgezet om loper(sters) een
unieke ervaring te laten opdoen door 810 km te laten ‘buffelen’.
Je weet van te voren dat als je meedoet aan zo’n tocht, je moet afzien en dan moet je achteraf niet klagen.
De weersomstandigheden waren vooral bij de start ook niet optimaal en dat had ook z’n weerslag op de omstandigheden op de camping. Vergeet niet dat die locatie door
omstandigheden noodgedwongen (vrijdag) was gekozen en dat dit op het allerlaatse moment nog gerealiseerd moest worden.
In je ‘bullets’ omschrijf je een hele rits zaken, negatieve en positieve, maar waarom ? Je hebt meegedaan en uit ervaring weet je dat de leuke dingen je bijblijven en de minder leuke naar de achtergrond verdwijnen. Geniet toch man en wees blij dat je het hebt kunnen meemaken.
Piet, ik klaag zeker niet. De bullets staan gewoon wat feiten van de loop, geen klaagzang! Nee, in tegendeel, de vrijwilligers en de route waren geweldig!