Ja, over rugzakken raak je niet uitgesproken. Ik heb daarom een hele pagina aan mijn running rugzakken geweid. Klik op de foto naar de pagina te gaan.
rt, emotie en vriendschap!Ik zal proberen wat hoogtepunten te vertellen, maar ik denk dat Henk en Maarten al zoveel moois hebben geschreven, dat ik me beperk tot wat details die voor mij heel bijzonder waren.
Mijn verhaal start in Leeuwarden, de bussen waren van Schiphol gehaald en het team was geheel compleet in Leeuwarden aangekomen. Het ontvangst in het inloophuis in Leeuwarden was heel mooi. We werden geheel in de watten gelegd, koffie, thee,
frisdrank en andere lekkernijen in overvloed. Na wat fijne informele gesprekken, kon onze estafetteloop beginnen. Na een hele mooie toespraak, die mij heel veel energie zou geven, volgde het starschot. Onze loop startte met alle lopers en alle fietsers, een mooi moment. Na een ruime kilometer hebben we afscheid van team1 genomen, zij liepen het eerste deel, wij gingen ons voorbereiden voor ons eerste deel, de afsluitdijk.
En ja, hoe kan je je het best voorbereiden op een nachtje wind en regen, gewoon even naar de Mc Donald’s, even wat calorieën scoren! Zo drie uur na het startschot mochten wij team1 aflossen. De wind hadden we haaks-op/schuin-achter, het liep dus wel goed. En met 1km lopen en 2km rust, hadden we een mooie verdeling met z’n drieën gevonden. Na een uurtje lopen had ik het systeem al goed in het lijf zitten, het leek wel een hele lange interval training, maar wel met een geweldige fietsbegeleiding (Paula)! Op zich liep het goed, ik had alleen af en toe last van ‘horizontale’
regen….
Na de afsluitdijk werden we al snel afgelost, we konden rusten totdat het volgende team in Enkhuizen zou aankomen. En ja, wat ga je doen als je wilt gaan rusten? Je belt je zussie in Grootebroek op of je met je team op visite mag komen! Na een heerlijk warm ontvangst met chocomel, koffie, thee konden we lekker op temeratuur komen! Thanks Joke en Tjipke! Na een uurtje rusten en bijpraten gingen we naar het wisselpunt. Hier stond John ons op te wachten, wederom een heel warm onthaal!
Na de wissel begon de route naar Hoorn. Na begeleiding en veel toeristische informatie van John gingen we een nieuw avontuur tegemoet, de route beschrijving! De tweede route werd naast het lopen ook een leuke route technische uitdaging, we miste af en toe een rotonde en de kilometers weken soms wel wat af…. Ons ontvangst in het inloophuis in Hoorn was geweldig, het leek wel een sprookje. Allemaal in pyjama geklede mensen ontvingen ons heel warm. Na een paar mooie toespraken mochten we gebruikmaken van een heel goed en heel lekker en welkom ontbijt.
Onze derde route startte in Wormer, maar eerst waren we nog langs het inloophuis in Purmerend gelopen. Ook hier werden we, iets eerder dan gepland, weer heel fijn ontvangen! Ook hier weer mooie verhalen, en uiteraard veel koffie, thee en broodjes, top gewoon!
De derde route was een thuiskomer. Eerst richting pondje Buitenhuis waar mijn meisie en die van Paul klaar stonden vergezeld door ouders, buren en de burgemeester van Velsen! Na wat foto’s voor de IJmuider Courant gingen we verder richting Schiphol. Ook deze route werd een leuke uitdaging, vooral route technisch gezien. Maar het kon de pret niet drukken, we liepen, reden en fietste als een goed geolied team! De laatste kilometers h
ebben we met z’n drieën gelopen, een heerlijk moment. Na de samensmelting met team1 mochten we nog even met Richard in het wiel lopen, een heel mooi emotioneel moment. Het was een moment om niet te vergeten!
Maar dit was nog niet het eind van het weekend, nee, we mochten meer lopen! Onze chauffeur, Nitzan, zou met zijn collega’s van team Roparunteam FloraHolland nog de Schipholloop lopen, een rondje van 7.5k. Maar helaas was alleen zijn collega Conny aanwezig, de rest was afgehaakt! Het was al snel besloten, wij zouden Nitzan en Conny ondersteunen! Dus met onze gehele groep, aangevuld met Josien, Perrie en andere lopers van team1 en team Vlissingen, hebben we ook nog even de Schipholloop gelopen. En natuurlijk weer even met Richard in het wiel gelopen, nu het aller laatste rondje…..
Al met al was dit een weekend om niet te
vergeten. Helaas heb ik veel niet mogen schrijven, want ‘What happens in the van, stays in the van!’.
Eigenlijk wil ik iedereen persoonlijk bedanken, maar dat is erg lastig, dus doe ik het zo: ons gehele team, Richard, Eddy, Henk, Paula, Paul, Myckel, Nancy, Nitzan, Conny, Joke, Tjipke, Perrie, Josien, Patricia, Wilco en de vele die ik ben vergeten.
Hier te vinden: Blog van teamcaptain Henk Blog van team lid Maarten Foto’s van team lid Jerry Duinkerken Foto’s van Bjorn Parée Foto’s van Marc Vreenegoor van M-Xposure Donaties zijn nog mogelijk 37.35.34.728 tnv MJ Dekker Ik zorg er voor dat het op de juiste plaats terecht komt!
ttram, vieren dat het Wheel of Energy een jaar lang op Schiphol in het teken heeft gestaan voor ‘The fight against cancer’.Tijdens dit weekend gaan we dan ook afscheid nemen van een heel mooi project waar vele onder ons aan hebben deel genomen. Van de week keek ik terug op de vele mooie uren die ik met oude- en nieuwe loopvrienden in het Wheel heb mogen doorbrengen. De uren die ik met Richard heb mogen lopen waren absoluut uniek, maar ik heb
zeker ook erg genoten van de vele uren rennen met Paula. Maar naast ‘mijn vaste kern’ heb ik geweldig met Perrie, Henk, Jamhal en vele andere mogen lopen. En als ik naar onze prestaties terug kijk, word ik best wel een beetje gelukkig; een 3uur in de vrieskou, 2x 4uur met maar 8uur rust, een 6uurs run en diverse 4uren loopjes. Naast de sportieve prestaties hebben we leuk geld op kunnen halen en vele mensen een goede mindset kunnen meegeven! Het afscheid van het project zal dan ook zeker geen gemakkelijk afscheid worden.
Maar voordat we de laatste meters in het wiel gaan rennen, worden er eerst nog een aantal team prestaties neergezet. Komende zaterdag gaan we met 6 estafetteteams, vanuit 6 verschillende locaties in Nederland, richting Schiphol rennen. Gemiddeld wordt er per team zo’n 200k gelopen. Het team waarmee ik mee mag lopen, loopt de route ‘Leeuwarden – Schiphol’. Het team is opgedeeld in twee groepen, een groep van 5- en van 3 atleten. Het is de bedoeling dat we per
groep 3x 35k gaan afleggen. Onze route loopt van Leeuwarden, over de afsluitdijk, richting Enkhuizen, Hoorn, Purmerend, Wormer en via pontje Buitenhuizen naar Schiphol. Als het meezit, komen we zondag rond de klok van 13:00uur met alle teams aan bij het Wheel of Energy.
Zelf heb ik nog nooit op deze wijze in een estafettevorm gelopen, wel eens een 24 uur met 4man op de tartanbaan, maar nooit één met kortere aflossingen. Ik ben eigenlijk best wel nieuwsgierig hoe het lopen mij zal bevallen. Wel hebben we alvast wat afspraken gemaakt, we lopen in ieder geval de eerste serie met één atleet 2km, daarna wisselen. Tijdens de tweede en derde serie kunnen we altijd nog onze tactiek aanpassen door eventueel met twee man tegelijk te gaan lopen. De enige tactiek die we niet gaan aanpassen is Paula, onze fietsbegeleidster. Gezien Paula een nare blessure heeft, kan ze het komend weekend niet lopen. Maar gelukkig heeft zij de rol als fietsende loperbegeleider op zich genomen, en dat ook nog eens voor de hele route van groep 2! Respect! Paula gaat ons geweten worden, ons motiveren om harder te lopen en ons af te remmen als het moet, maar zij zal vooral één van ons zijn.
Hoe het weekend verder gaat lopen weet ik niet, wel weet ik dat ik ga genieten en zeer waarschijnlijk wel zal moeten gaan afzien. Maar wat er ook gebeurt, ik weet waarom en waarvoor ik loop! Fight Cancer!
Weekend of Energy, een mooie afsluiting van een nog mooier project!
De dag begon zeer goed. TATA Steel runner Eddy, mijn loopmaat voor deze loop, was om 6.15uur bij me om samen richting Zoutelande af te reizen. En na een leuk ritje van 2½ uur kon ons Zeeland avontuur beginnen. En een avontuur zou het worden!
De start van de marathon ging perfect. Eddy was, samen met zijn collega Cor, in een ‘sneller’ startvak gaan staan. Ik heb bewust voor een later startvak gekozen, ik wilde namelijk niet te snel van start gaan. Maar wat heeft deze marathon een mooie start, eerst wat verharde weg en eigenlijk meteen de natuur in. Vanaf het eerste moment heeft de deze marathon mij enorm verrast met een diversiteit aan natuur, ondergrond en vergezichten!
Maar helaas was het niet mijn marathon. Als eerste was de temperatuur niet goed om te lopen, iets te warm. De organisatie had zelfs extra waterpunten in de route opgenomen, en dat was zeker geen overbodige luxe! Maar naast de hoge temperatuur kreeg ik op 11k een ander probleem, een lelijke val op mijn linker knie die werd gevolgd door een koprol. En de val had ik met mijn linkerhand opgevangen. Ik kan je nu uit ervaring vertellen dat dit zeker geen goed begin is om een goede marathon te lopen.
Ik heb onderweg mijn knie en hand laten verzorgen, even het gruis uit de wond laten halen en wat ijs voor de hand gekregen. Ik heb evengoed door gelopen. De eerste kilometers gingen nog wel, maar na
18-19 ging het niet meer, ik was redelijk af. De pijn in mijn knie en hand kreeg de overhand. Ik ben de halve op 2.15uur door gekomen, was nog niet echt verkeerd. Maar na de halve ging het steeds minder, ik ben eerst het rennen met wandelen gaan afwisselen, en later andersom. De tweede halve heb ik in 3uur moeten afleggen, en dat voelde zeker niet goed….
Nee, het was geen makkelijke marathon. Maar ik heb geen moment aan opgeven gedacht. Onderweg heb ik nog wat SMS contact met Eddy gehad. Eddy ging wel goed, hij kwam binnen in 3.50uur. Helaas moest Eddy nog even wachten, zelfs iets meer dan even. Maar Eddy is goed, ondanks het lange wachten, had hij mij nog even op de wachtlijst voor een massage gezet. Ik kon dus zo na het finishen gaan douchen en rechtstreeks naar de massage. En dat is dan toch wel even genieten!
Ik denk dat ik wel mag zeggen
dat deze medaille, en het mooie finisher shirt, toch wel veel waarde voor mij hebben. Zeker als ik daags na het evenement op de wedstrijd terug kijk. Gelukkig valt achteraf de schade aan de knie mee (denk ik). De knie is na het uitlopen van vanochtend, met buur Ron, een stuk minder dik dan gisteravond. Na het uitlopen heb ik nog even twee uurtjes mogen uitfietsen met Paula, ook tussen de oren zit het weer een stuk beter. Thanks!
Als laatste wil ik nog één ding zeggen over de organisatie rondom deze marathon; in één woord geweldig! Alles was goed geregeld, van bus transver tot tassen service en van EHBO tot aan de verzorgingsposten. Hier kunnen nog vele organisaties wat van leren.
Deze kustmarathon was een echte editie voor de vele, vele supporters! Thanks!
Net gelezen dat er 160 uitvallers waren. In totaal 1750 inschrijvingen, 1295 starters en 1135 finishers….
Ik sta nu letterlijk aan de vooravond van deze marathon, mijn eerste kustmarathon. Ik kan ook nu niet spreken dat ik mij ‘goed
’ heb voorbereid, integendeel zelfs, ik heb de laatste weken gewoon normaal getraind! Maar ik ga er van uit dat mijn basisomvang ruim voldoende moet zijn om ook deze marathon uit te kunnen lopen.
Maar ik heb wel het idee dat dit een zware loop gaat worden, zeker met de huidige weersomstandigheden. In tegenstelling tot zo’n beetje alle eerdere edities, hebben we tijdens deze editie geen last van wind, regen, sneeuw en hagel. Nee, dit jaar wordt dit evenement gelopen met een strak zonnetje, een ruime 23ºC en een windje met een windkracht van maximaal 2 Beaufort. Toch anders….. De organisatie van de kustmarathon gaat zelfs, na 30k, extra verzorgingsposten inrichten om zo de lopers te kunnen voorzien van voldoende water, iets wat je niet vaak ziet! Zelf neem ik mijn eigen watervoorziening mee, de Northface waterzak, ik wil namelijk onderweg gewoon geen dorst krijgen.
Helaas is de samenstelling van de groep met wie ik zou vertrekken ietwat gewijzigd. We hadden ooit (ergens in februari) de planning gemaakt om met 5 atleten richting Zoutelande af te reizen. Maar ja, het waren plannen…. Door een blessure, last van de warmte, te korte loopomvang in de voorbereiding en lastige werkgevers, ben ik de ‘last man standing’ van onze groep, de enige die de marathon zal gaan starten. Gelukkig hoef ik niet alleen richting Zeeland af te reizen, Eddy, een collega van Paula, gaat met me mee. Nee, ik ga met hem mee! En dat is op zich ook wel weer leuk, zo een dagje met een nog onbekende op stap. Alleen hoop ik dat Eddy iet wat geduld heeft bij de finish, ik zal wel wat later binnenkomen….
Al met al heb ik veel zin in deze loop. Ondanks het weer niet geheel meezit, beloofd ook deze editie van de loop een zware te worden. En eigenlijk is de loop dit ook aan zijn stand verplicht!
Ook deze editie van de Kustmarathon wordt afzien, en niet alleen voor de atleten
Helaas moet ik elk jaar een keuze maken, ga ik lopen of ga ik supporten? Ga ik supporten, dan kan ik niet lopen, maar als ik ga lopen, dan mis ik ons feestje en kan ik niet supporten! Maar elk jaar kies ik trouw om te lopen en na het lopen nog even feesten met de resterende supporters. Tot nu aan toe was dit voor mij de meest ideale oplossing.
Dit jaar heb ik de Pierloop anders aangepakt. Gezien ik de afgelopen week best wel veel kilometers heb gelopen, was het niet ‘nodig’ om de 15k wedstrijd te lopen. Eigenlijk past een ‘snelle’ wedstrijd ook niet zo in de ‘duur-fase’ waarin ik nu zit. Dus had ik maar besloten om de 8.2k versie te lopen, gewoon een kort loopje zodat ik me snel weer bij de supporters kon aansluiten. Ik had dan ook de planning om binnen een uur uit-en-thuis te zijn.
Maar Zenrenners (zoals ik) denken niet in start en finish plaatsen, Zenrenners willen gewoon lopen. Dus heb ik wel de gehele 8.2k route gelopen, alleen heb ik de start en finish locaties aangepast! Ik ben namelijk om even voor tweeën bij ons in de straat gestart. Op een relaxt tempo ben ik hardlopend naar de start van de Pierloop gelopen. Eenmaal bij de start heb ik een startnummer gehaald (een mooi nummer:888) en ben ik met de overige lopers gewoon in het startvak gaan staan. Onderweg ben ik, zoals altijd, heel veel bekende tegen gekomen, dit jaar ook lopers die ik tot dan alleen nog maar van de sociale media kon.
Vanaf de start van de loop heb ik een hele leuke wedstrijd kunnen lopen. Ik ben vanuit de achterste regionen, op een stevig tempo, naar voren gelopen. Eigenlijk heb ik nog een leuke inhaal race van 7k gelopen. Het resultaat was dat ik na een half uur na de start alweer bij ons in de straat was, mijn finish! Ik kon nu al mijn hardloopvrienden die nog langs moesten komen, gewoon nog aanmoedigen om de laatste 1300meter vol te houden. Ik heb zelfs een aantal loopvrienden nog van een gele rakker mogen voorzien, hardlopend uiteraard!
Ik weet zeker dat deze combinatie van hardlopen en supporten gewoon de juiste was. Ik heb dus ondanks ik een DNF achter mijn naam heb staan, een geweldige Pierloop gelopen!
Met een DNF één van je mooiste wedstrijden lopen, als dat niet Zen is…
Nog even en het is 4 september, duurloop dag!
Afgelopen week heb ik met Patrick en Youri de Vos de MY LAPS timinginstallatie i
n orde gemaakt. Elke solo loper en elk estafetteteam loopt met een transponder om de enkel, elk rondje wordt haarfijn geregistreerd. De totaal gelopen afstand en het aantal gelopen ronden is af te lezen op de monitor in het wedstrijdsecretariaat langs de tartanbaan.
Karin en Rob van Tol hebben een flink aantal mooie (graf)lampjes uit Polen meegenome
n om langs de tartanbaan te zetten, de baan wordt dan ook heel mooi en minimaal verlicht! Mocht je nog een tuinkaars, fakkel of ander brandend tuinornament hebben dat een uurtje of wat kan branden, zou je die dan mee willen nemen, we kunnen altijd nog wat vuurkracht gebruiken! Als je er meerdere hebt, zou het nog mooier zijn….
Ik ga proberen 2 statafels langs de baan te zetten zodat je je bidon kan pakker zonder te hoeven bukken. Nancy zorgt zo na 3:00 uur voor bouillon en thee voor de atleten. Ik denk dat de niet lopende estafette deelnemers haar wel een handje willen helpen. Ik ga er vanuit dat de atleten zelf voor de eigen waterhuishouding zorgen, uiteraard wil Nancy wel zo af en toe een leeg bidonnetje vullen, geen probleem…
Tijdens het lopen gaan we om het uur wisselen van looprichting. Dit doen we op de 200 meter lijn. Ik hoop dat één niet lopende estafette deelnemers, op het wissel tijdstip, de lopers een andere richting op wil sturen. Maar ik kom hier tijdens de briefing op zaterdagavond nog op terug.
Even wat tijden:
Zaterdag 3 september
22:30 uur kantine, kleedkamers en baan open
23:45 uur timing chips uitgeven en briefing
23:55 uur richting de start
Zondag 4 september
0:00 uur start solo- en estafettelopers
6:00 uur einde loop
6:15 uur ontbijt
Zaterdagmiddag, 3 september, ben ik op de baan van AV Suomi om e.e.a. klaar te zetten. Wil je alvast wat spullen kwijt, geef even belletje/mailtje, dan stemmen we wat af.
Om alle logistieke zaken goed te kunnen regelen, wil ik graag voor komende donderdag, 1 september, weten wie mee wilt lopen. De kosten bedragen 10 euro per persoon, dit bedrag is over te maken op rekening nummer 373534728 t.n.v. M.J. Dekker e/o. Indien er een deel van het inschrijfgeld overblijft, zal dit aan het projectteam van het Wheel Of Energy 365 worden geschonken, het project van marathonloper Richard Bottram.
Voor vragen of opmerkingen ben ik te bereiken op Martinloopt@hotmail.com .
Verder wens ik alle deelnemers een mooie voorbereiding toe.
6 uurtjes rennen op de tartanbaan, komt nu wel erg dichbij…..
In de afgelopen weken heb ik met Paula 2 marathons in het Wheel of Energy mogen lopen. De eerste marathon was vlak nadat ik uit Amerika was teruggekomen, de jetlag zat nog vol
in mijn lichaam. En bij de tweede stond mijn rug een beetje vast, een vast zittend SI-gewricht. Tja, die kon wat beter… Ik hoop dat ik in september nog wat uren in het wiel kan rennen, het geeft namelijk een heel goed gevoel om voor zo’n mooi doel te mogen lopen. Ook mag ik meelopen in de estafette loop die door de organisatie van het wiel wordt georganiseerd. De bedoeling is om op 8 en 9 oktober, in estafettevorm, vanuit 5 verschillende inloophuizen naar Schiphol te lopen. Ik ga in een team, onder leiding van Henk Mak, vanuit Leeuwarden naar het wiel lopen, iets waar ik heel erg naar uitkijk!
Naast de vele uren gezamenlijk hardlopen, heb ik met Paula de ‘Zen renners’ wat meer vorm gegeven. (Wie en wat Zen renners zijn is terug te lezen in de blog post ‘Zen Renners’) We streven er naar om elke maand een d
uurloopje te organiseren. De afstand en snelheid van de loop wordt zo afgestemd dat iedere deelnemer het bij kan benen, het gaat ons om het genieten en het één worden met de omgeving, niet om zo snel mogelijk van A naar B te gaan. Op onze Facebook pagina wordt er voor elke gezamenlijke duurloop een ‘evenement’ aangemaakt. Je kunt dus zo zien wanneer de volgende loop gepland staat! Naast het melden van onze evenementen, worden er op de Facebook pagina regelmatig running quotes geplaatst, deze quotes hebben een relatie met ‘Zen’ en hardlopen. Zelf zie ik de quotes als een focus voor de komende periode, gewoon iets om over na te denken. Ook zijn onze mededelingen, naast de Facebook pagina, ook te volgen via twitter: @Zen_renners.
Bovenstaande inspanningen hebber er toe geleid dat we afgelopen zaterdagavond de eerste Zen Renners gezamenlij
ke duurloop hebben gelopen. De opkomst was voor een eerste loop, zo midden in de vakantieperiode, goed, maar ik hoop dat er op 16 september iets meer mannen meelopen…. Het was een gezellig loopje die ons, over voornamelijk over onverharde paden, door het mooie Nationaal Park Zuid Kennemerland heeft geleid. Tijdens het lopen is het bewijs geleverd dat er na regen zonneschijn komt! Als dat niet Zen is!
Verder heb ik eigenlijk weinig te melden. Natuurlijk komt de 6 uur op de baan er al snel aan en staat de kust marathon, op 1 oktober, voor de deur. Nu alleen hopen dat mijn lichaam stopt met protesteren. Tijdens en na de vakantie is er wat onrust in de onderrug gekomen. Ik ben zelfs al 2x naar de chiropractor geweest om weer wat mobiliteit in het SI-gewricht te krijgen, dat is balen, maar ik heb goede hoop dat het snel wat beter gaat.
Het wiel, de Zen Renners en de reguliere loopjes, het is volop genieten, toch?
Ik heb daarom, voor de nacht van 3 op 4 september, zelf een leuke loop gepland. Het zal een 6 uurs wedstrijd/training worden, die op de tartanbaan van AV Suomi zal worden gelopen. En omdat het lopen op de tartanbaan zeker iets magisch heeft, heb ik het idee gevat om een extra uitdaging aan het geheel te brengen, de loop zal zondagochtend om 0:00 uur starten en bij kaarslicht worden gelopen! Geen baanverlichting, geen ronde speaker, geen muziek, gewoon lekker hardlopen in het donker. Het zal dan ook zeker een unieke loop worden!
En ja, de vorm van de loop. Eigenlijk kan iedereen de inhoud van de loop zelf invullen. De loop kan als 6 uurs wedstrijd worden gelopen, solo of in estafette. Maar de loop kan ook als (marathon) training worden gezien, even testen wat je lichaam aankan. Om lichamelijke klachten zoveel mogelijk te voorkomen, zal er na elk uur van looprichting worden gewisseld. Gezien deze loop niet als wedstrijd wordt georganiseerd, zal er na 6 uur geen winnaar worden uitgeroepen.
Momenteel zijn er al een aantal atleten die een toezegging hebben gedaan om het nachtje mee te lopen. Naast de toezeggingen van een aantal 6 uurs lopers, zijn er ook al aanmeldingen van een aantal estafette teams en een 6x ¼uur atleet. In eerste instantie is de loop bedoeld voor mijn loopvrienden (in het algemeen), maar misschien is het leuk om de groep wat groter te maken. Dus als je zin hebt om alleen of met een estafetteteam mee te lopen, laat mij het even weten en ik zal je informeren over de eventuele mogelijkheden. De inschrijving bedraagt 10 euro per deelnemer. Zoals het er nu uitziet zal er met MYLAPS timingchips worden gelopen, elke gelopen ronde zal dan elektronisch worden geregisterd! Het zal in de basis een gezellig samenzijn zijn met een gezamenlijk ontbijtje na afloop.
Indien er een deel van het inschrijfgeld overblijft, zal dit aan het projectteam van het Wheel Of Energy 365 worden geschonken, het project van marathonloper Richard Bottram.
Voor meer informatie en inschrijvingen ben ik te bereiken op Martinloopt@hotmail.com. Let wel, gezien logistieke voorbereidingen is inschrijven alleen na overleg mogelijk.
6 uurtjes rennen op de tartanbaan, een leuke uitdaging toch?
Ons Amerika avontuur ligt alweer een week achter ons, de vakantie is voorbij. Man, wat zijn die 4 weken toch weer snel voorbij gegaan. Maar ik mag zeker niet klagen, ook op hardloopgebied niet. Tijdens de vakantie heb ik, naast wat korte trainingen, 2 mooie lopen gelopen, een leuke en gezellige duurloop met een 50 tal Amerikanen en een hele mooie marathon. En na de vakantie, afgelopen week dus, heb ik toch alweer 10 trainingsuren weggelopen, best wel veel voor een iemand met ietwat last van jetlag!
Maandag moest ik toch even een klein duurloopje (1½ uur) met Paula lopen, we hadden toch al even niet samen gelopen en ja, even bijpraten natuurlijk. Alleen ging het lopen niet top, ik had ietwat last van rubberen benen! Dan zie je meteen wat jetlag met je lichaam doet! Gelukkig ging de baantraining van dinsdag al wat beter, rustig aan, maar wat beter.
Vrijdag was weer een Wheel of Energy dag, even lekker samen met Paula een paar uurtjes in het wiel rennen. Doordat Richard Bottram even niet in het wiel rent, worden de marathons door anderen overgenomen. Wij mochten dan ook de marathon van vrijdag overnemen, dus van 10.00 tot 14.00 uur in het wiel rennen. Maar gezien we redelijk op tijd aanwezig waren, begon onze marathon ietsjes eerder, een ruim half uurtje eerder. Maar ik heb geen moment spijt van dat extra half uurtje. We hebben namelijk heerlijk wat kilometertjes met Josien (van de organisatie van het Wheel of Energy) gelopen, absoluut weer een leuke ervaring! Al met al hebben we ruim 4½ uur in het wiel rond gelopen. Maar wat doe je na 4½ uur op 10 km/h rennen? Het wiel even op maximale snelheid zetten, natuurlijk. En ja, dan voel je dat je net een ruim marathonnetje er op heb zitten…. Ach, misschien niet zo slim maar wel even heel leuk! De volgende marathon in het wiel staat op donderdag 11 augustus gepland, 2 dagen voor de loop met de Zen Renners.
Verder stond er voor vandaag nog een lekkere duurloop gepland. Samen met het
sterke dameskoppel Esther en Paula even in onze achtertuin rennen. Eigenlijk had ik gehoopt dat we het wat rustig aan zouden doen, gewoon even de uurtjes van het wiel uit de benen lopen. Maar ja, zet twee sterke meiden op kop, laat ze lekker ouwehoeren, dan gaat het tempo vanzelf omhoog. Het werd voor mij dan ook een stevige duurloop van 2½ uur. Maar het belangrijkste is dat we heerlijk hebben gelopen en geen schade hebben opgelopen (zelfs niet door de kleine val). Het was dus gewoon weer volop genieten!
Eigenlijk, als ik zo even deze week terug kijk, mag ik dan ook helemaal niet klagen. Het is me nog niet eerder overkomen dat ik de week na de vakantie al zoveel uur heb kunnen trainen. En ik heb sterk het idee dat de trainingsuren de komende weken niet veel minder zullen worden, er komen namelijk toch weer wat leuke uitdagingen aan: om de week een marathon in het Wheel of Energy, 6 uur op de tartanbaan en in oktober nemen we de kustmarathon nog mee. Nee, absoluut geen vol programma, gewoon maandelijks leuke uitdagingen…..
Lekker, zo vlak na de vakantie veel kunnen trainen, top gewoon!
O.k., het regent, we zijn weer thuis. Na nog geen minuut op Nederlandse bodem te hebben gestaan, had ik alweer zwaar heimwee, heimwee naar de zon, heimee naar de warmte! Ach ja, het houdt een keer op, zo’n vakantie. En als je dan toch eenmaal thuis bent, wil je eigenlijk gewoon je oude ritme weer oppakken. Maar dat dat niet even makkelijk is, heb ik gisteravond weer ondervonden.
Jaarlijks gaan we richting ‘the States’, lekker vakantie vieren en
een stukkie rennen, meestal een marathon of zo. En eigenlijk gaat dat altijd wel goed, weinig last van enig tijdsverschil. Maar eenmaal terug in Nederland begint het feest om weer in je ritme te komen, op één of andere wijze wil dat niet goed komen. Op zich kom ik redelijk snel in het juiste slaapritme, maar de rest van mijn lichaam gaat niet echt mee.
Gisteravond, een dag nadat we thuis waren gekomen, ging ik samen met Paula een fijn duurloopje doen, even lekker de duinen in (heimwee naar gehad). Het lopen ging op zich redelijk, niet hard, maar we kwamen goed vooruit. Maar zo om de 10-20 minuten moest ik toch even stoppen, even ‘afkoelen’. Het leek dan ook wel of ik gummie benen had. Het is gewoon een rare gewaarwording die ik alleen na het vliegen met tijdsverschil heb.
Ik hoop dat het lopen de komende week beter zal gaan. Er komt komende vrijdag namelijk weet een 4 uurs loop in het Wheel of Energy aan. En ja, dan moet je wel een beetje fit zijn! Verder zal ik deze week maar één keer op de baan trainen, alleen vanavond. De rest van de week zal ik weer in de verbouwing steken, ook dat moet een keer klaar….
Jetlags, een nare bijwerking van een fijne vakantie!
Kennewick, Washington. Het lopen staat momenteel op een heel lag pitje, de motivatie is er even niet. Ik probeer nu zo om de dag een halfuurtje te rennen, maar zelfs dat gaat mij niet makkelijk af. Maar ja, het is niets om me ongerust over te maken. Eigenlijk heb ik dit tijdens elke vakantie in the States. De marathon in de eerste week loopt perfect, maar daarna komt er een hardloopdipje…. Ik denk dat als ik volgende week mijn loopprogramma weer opstart, ik snel mijn ritme wel weer zal vinden.
Waar ik me wel ongerust over maak, is over het bericht van Richard Bottram. Richard is vanwege persoonlijke omstandigheden momenteel, tot nader bericht, gestopt met het lopen van marathons in ’het Wheel Of Energy’. Helaas moet de familie van Richard wederom de ongelijke strijd met de meest destructieve ziekte aangaan. Richard heeft zich nu voorgenomen om bij/voor zijn familie te zijn, een heel wijs en moedig besluit.
Ik heb van Christian Gaasbeek (Christian@72uurmetdekwekkers.nl) begrepen dat hij een plan wilt opzetten zodat de marathons die Richard zou lopen, gewoon door andere atleten worden overgenomen! Uiteraard zal ik mij ook inzetten, voor zover mogelijk natuurlijk. Gezien ik al een redelijk druk loopprogramma heb, zal het lopen in het wiel tussen de andere loopevenementen worden gepland. Ik zal na mijn vakantie nog even contact met Christian opnemen. Mocht je een 4 uurtjes (of in een estafette) over hebben om een stukkie te rennen, geef het bij Christian aan zodat Richards gedachtegoed zal blijven ‘draaien’!
Slecht nieuws verspreidt zich snel, het lijkt wel een nare ziekte….
Bozeman, Montana. De rustweek is voorbij, morgen ga ik weer een stukkie rennen. Op zich kan het geen kwaad om eens even niet te lopen, maar ik heb
het er niet zo op. Ik zal het lopen wel op een wat laag pitje houden, gewoon een ruim half uurtje dribbelen en rennen ofzo. Helaas zijn er hier in
Bozeman Montana geen mooie trails dichtbij, althans, ik weet ze niet te vinden. Dus morgen wordt het een urban run, een rondje om het parkje, begraafplaats, ziekenhuis en de universiteit. Ach, ook leuk, toch? Kan ik meteen de nieuwe rooie New Balance MR10BR even uittesten, ook leuk!
Verder zijn we lekker aan het vakantie vieren, naast sneeuwballen gooien zijn we ook nog beren, slangen, hertjes en bizons aan het bekijken. Dus heb ik niet al te veel te melden over het hardlopen. Wel heb ik nog wat aardige hardloopshirts en shorts gekocht, de dollar staat toch wel lekker…. Wel heb ik n
og wat hardloop fotootjes te delen. Aan de finish hebben alle atleten een mooie medaille gekregen, de kleurigste medaille van mijn collectie! Ik heb een mooie foto van de medaille op de site van de marathon gevonden. De foto’s van de wedstrijd heb ik niet gekocht, ze zijn erg prijzig. Wel heb ik van Volkmar de finish foto gekregen, een bekende van hem heeft alle finish foto’s gemaakt. Toch aardig van hem dat hij even aan mij denkt!

Photo credit: Neil Chaput De Saintonge
Ik heb dus even weinig te melden. Wel wil ik nog 1 paar loopschoenen aanschaffen, maar weet nog niet welke. Ik twijfel tussen de Saucony A4 (vertrouwd), één van de twee nieuwe New Balance’en (de minimus/wellness schoen loopt geweldig, de straat schoen weet ik nog niet) of een Mirrell barefoot glove (veel positieve recensies). Ach, we hebben nog een week om een beetje rond te kijken en wat te passen. En als het niets wordt, dan heb ik toch al een aardige verzameling aangeschaft, toch?
Morgen maar weer een beetje rennen, gewoon vakantie vieren dus….
Helena, Montana. De marathon is alweer ruim 2 dagen geleden gelopen. Eigenlijk had ik na deze loop wel weer eens wat spierpijn verwacht. De wedstrijd speelde zich toch geheel op asfalt af en we mochten ook alleen maar aan de rechterzijde van de weg lopen. Normaal gesproken moet een dergelijke actie wel enige narigheid opleveren, zeker omdat ik direct na de loop de rechter hamstring voelde. Maar gelukkig heb ik geheel nergens last van, misschien een ietsepietsie de aanhechtingen van de achillespees aan de kuit (L+R), maar dat is dan echt wel minimaal.
Nu heb ik twee theorieën over het niet hebben van spierpijn bedacht. Zelf ben ik er nog niet achter welke van de twee nu het meeste in de buurt komt, oordeel zelf maar. Theorie 1; techniek. Dankzij de Chi Running techniek loop je met zoveel ontspanning dat spierpijn bijna niet mogelijk is, ontspannen spieren leveren immers geen klachten op, toch? Theorie 2; bier. Vlak na de race heb ik lekker genoten van een paar lekkere, locaal gebrouwen (Summer Honey, van Big Sky Brew), biertjes en ’s avonds bij het eten een paar pints Ierse Guinniss. Zelf denk ik dat, door het innemen van deze ‘lekkere en snelle’ koolhydraten, het de schade aan de spieren sneller helpt te herstellen. Maar welke theorie nu de juiste is maakt mij eigenlijk niet zoveel uit, ik blijf ze gewoon beide toepassen!
Tegen mijn gewoonte in, heb ik nu een (korte)rustperiode ingelast. Normaal gesproken loop ik de dag na de marathon de loop uit de benen, even een uurtje op een laag tempo, maar deze keer niet. Maar vanaf het moment dat ik dit besluit had genomen, wil ik rennen. Zeker als je kijkt in welke omgeving we nu zitten, geweldig om te rennen. Maar ik ga toch proberen om nog een dag of twee- drie- vier niet te rennen, gewoon even lekker vakantie vieren.
Helaas heb ik nog geen foto’s die tijdens de marathon zijn gemaakt, deze staan nog niet op de site van de organisatie. Zodra deze beschikbaar zijn, zal ik er uiteraard een aantal op de blog zetten. Wordt vervolgd….
Waarom een rustpauze inlassen als je geen spierpijn hebt? Goeie vraag….